FAQ

Poszukiwałem okazji do pracy jako model ¹. Z początku zależało mi na tym, aby chodzić po wybiegu, oglądać młode kobiety po fachu i zaistnieć u najbardziej szanowanych projektantów. Kilka miesięcy temu otrzymałem propozycję wzięcia udziału w sesji reklamowej jednej z firm produkujących wyroby z nabiału – śmietana, maślanka, serek wiejski. Nie zastanawiając się długo przyjąłem wyzwanie. Sesja miała się odbyć w studiu fotograficznym w wieżowcu nieopodal mojej dzielnicy. Kiedy do niego wstąpiłem zaskoczyły mnie AC no i ilość profesjonalnego ekwipunku całkowicie gotowego do rozpoczęcia zdjęć. Przywitałem się z głównym fotografem, człowiekiem od oświetlenia oraz panią makijażystką, która zaraz wzięła się do roboty nakładając mi na twarz warstwę pudru i dobierając odpowiednie ciuchy. Zlecający zdjęcia ² zapragnął modela (w tym wypadku mnie) do reklam będących na licach – billboardów, posterów oraz tych mających ukazać się w mediach drukowanych. Przedmiotem reklamy był jogurt dietetyczny stąd w elementami sceny były niebo słońce, trawa które kojarzą się z przyrodą. Pozowałem głównie szczerząc się od ucha do ucha. Moim zadaniem było w w jak najbardziej przekonujący sposób uzewnętrznić swój niepohamowany zachwyt nad nowym towarem. Ja się zachwycałem, a fotograf robił fotki. Nic trudnego, a zajęcie uczciwie płatne. Wszystko trwało kilka godzin. Po zakończeniu zdjęć nie mogłem skierować wzroku na jogurt przez kolejnych kilkadziesiąt dni. Fotki w których uczestniczyłem były tylko początkiem całego długiego procesu. Musiały one zostać obrobione, zatwierdzone, wybrane, a potem PR-owcy mieli wynaleźć chwytający slogan reklamowy i zaplanować resztę kampanii w czasie. Plakaty ze mną zobaczyły światło dzienne w mieście po kilkudziesięciu dniach, zupełnie jak jogurt. Osiągnięć jego sprzedaży nie znam lecz wiem, że zdjęcia reklamowe to czysta przyjemność.